نه زورقی و نه سیلی ، نه سایه ی ابری
 تهی ست اینه مرداب انزوای مرا
خوش آنکه سر رسدم روز و سردمهر سپهر
شبی دو گرم به شیون کند سرای مرا


 

نوشته شده توسط هادی... در سه شنبه بیست و یکم آبان 1387 ساعت 9:56 موضوع | لينک ثابت